ಕಡಲಾಚೆಯ ಹುಡುಗಿಗೆ

ಪ್ರಿಯ ಹುಡುಗಿ,
ತೀರದ ನಕ್ಷತ್ರ ಮೀನುಗಳ ಕಡಲಿಗೆ ನೂಕುವಾಗ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ;
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿ ಬರಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿನ್ನ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ,ರಕ್ತಕ್ಕೆ
ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಕಾವಲಿರಬಹುದೆಂಬುದ ನೆನೆದಾಗ
ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ-ಭಯವೂ ಭಯಗೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ.

ಕಡಲಿನ ಆಚೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೊಂದು ತೊಟ್ಟು ರಕ್ತ
ಈಚೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ತೊಟ್ಟು ರಕ್ತ
ಚೆಲ್ಲಿಬಿಡೋಣ
ಸುತ್ತಲಿನ ಶಾರ್ಕುಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆಂದು ಕಾದು ಕೂರೋಣ.

ಅಥವಾ
ಅವೆರಡು ತೊಟ್ಟು ರಕ್ತವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು
ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಶಾರ್ಕುಗಳಾಗೋಣ.

ಈ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಂದೇಶಗಳು
ಚಂದ್ರನಿಂದ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
ನೀನಲ್ಲಿ ಹಿಂಡುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣ ಬೆವರ ಸದ್ದನ್ನು
ಇಬ್ಬನಿಗಳು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಿವೆ ಇಲ್ಲಿ.
ನಿನ್ನೂರಿನ ಸಿಂಡು ಹೊತ್ತ ಹಕ್ಕಿ
ಹಿಕ್ಕೆ ಹಾಕುತಿದೆ ನನ್ನ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ.

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನೆತ್ತರ ವರ್ಣವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡ
ಈ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು
ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೋ ಎಂಬ ಭಯವಿದೆ ನನಗೆ.

ಕಡಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ-ನಿನ್ನ ನಡುವೆ
ಅಳಿಸಿದರಾಯಿತು ಗಡಿಯ ಒಂದು ಗೆರೆಯನ್ನು
ಅಥವಾ ನೆತ್ತಿಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಗೆರೆಯನ್ನು
ನಾವಿಬ್ಬರು ಒಂದಾಗಲಿಕ್ಕೆ,
ಕನ್ನಡಿಯಾಗಲಿಕ್ಕೆ.

ನನ್ನವ್ವನಂಥ ಹುಡುಗಿ,
ನನ್ನ ಮುಟ್ಟುವ ಸೂರ್ಯ
ಮರುದಿನ ನಿನ್ನ ಮುಟ್ಟಿ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಂಗ ಮೀರಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗವನ್ನು
ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
*************
-ಕಾಜೂರು ಸತೀಶ್

To the Girl Overseas

------------------------

Dear girl,
while pushing the starfish
into the sea from the seashore
I remember you.
I want to come running to you.
But when I think of the number of guards
who may be guarding your skin, your blood,
I am so frightened
that even my fear is afraid.

Spill a drop of your blood
on the other side of the sea,
I will spill a drop of blood
on this side of the sea.
Let us wait and see what the sharks around here
will do.

Or
to bring those two drops of blood together,
let us become sharks.

In this darkness
your messages are being sent from the moon.
The sound of sweat dripping from your eyes
are being mimicked here by dew.
The bird carrying the smell of your village
is pooping on my head.

I am afraid I will burn
in my effort to touch these flowers
that bear the colour of blood
—yours and mine.

There is no sea between you and me.
We can erase that single line
representing the border
or the line within our heads,
so that we can be one,
mirroring each other.

My dear girl,
the sun who touches me today,
touches you the next day
and unites us in that touch.
And keeps uniting
our disembodied love.
*

Translation- Dr. Kamalakara Kadave

Ant is Dead

#Kannada: Kajooru Sathish

#English: Kamalakar Bhat

Ant is Dead

------------------

Listen up,

An ant is dead at my feet.

What?

Don't you hear me?

I am saying this loudly

An ant is dead at my feet.

*

Lord,

When death comes to me

Let at least one ant remain alive

At my feet

To thus loudly call out.

------------------------------------

ಇರುವೆ ಸತ್ತಿದೆ

------------------

ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ

ಒಂದು ಇರುವೆ ಸತ್ತಿದೆ

ನನ್ನ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿ

ಏನು?

ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?

ದನಿ ಎತ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ಒಂದು ಇರುವೆ ಸತ್ತಿದೆ

ನನ್ನ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿ

*

ಪ್ರಭೂ..

ನಾನು ಸಾಯುವಾಗಲೂ

ಹೀಗೇ ಕೂಗಿ ಕರೆಯಲು

ಒಂದು ಇರುವೆಯನ್ನಾದರೂ ಬದುಕಿಸು

ನನ್ನ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿ.

---

-#ಕಾಜೂರು_ಸತೀಶ್

Footwear that We Are

#Kanada: Kajooru Sathish

#English: Kamalakar Bhat

Footwear

Is what we are;

While mother earth bearing us lies nonchalantly under every foot

We are not embarrassed at being trampled, again and again.

Though one is on the left, another on the right, one east, another west,

There are no conflicts, murders, bloodshed among us.

When you take off and keep us in pairs,

We are like a husband-wife at bed time, a perfect couple.

If your eyes that now have no memories of the soil, should trip

Shit, thorn, spittle bathe us;

Only in your minds are the touch-me-not purity

We, who keep moving ahead to show you the way

Have the rains for cleansing us for sure.

Footwear that we are, forever the outcast,

Untouchables even for temple, mosque, church;

We have been created by skinning and drying out history.

As village water that belongs to none deems us untouchable

As the tar road of the village is decreed for use only of the wheels

We walk along the fence upon grass and grime.

Toes, that were prone to trip and be crushed,

How could you forget us, thus?

Us, who helped you to move on

Even when we ourselves were asphyxiated?

I salute the scraggy hungry dogs

Who consume us!

**

ಚಪ್ಪಲಿಗಳು

-----------------------------

ಚಪ್ಪಲಿಗಳು ನಾವು

ಹೊತ್ತ ನೆಲದವ್ವನೇ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿರುವಾಗ

ಸದಾ ತುಳಿಸಿ ತುಳಿಸಿ ತಳಕ್ಕಿಳಿವ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲ ನಮಗೆ

ಒಂದು ಎಡ ಒಂದು ಬಲ, ಒಂದು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತೊಂದು ಪಶ್ಚಿಮ

ಇಂತಿದ್ದರೂ ಕಲಹ ಕೊಲೆ ರಕ್ತಪಾತವಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ

ನೀವು ಕಳಚಿ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗಿಡುವಾಗ

ಉಂಡು ಮಲಗುವಾಗಿನ ಥೇಟ್ ಪತಿ ಪತ್ನಿಯರು ನಾವು

ಮಣ್ಣ ಪೂರ್ತಿ ಮರೆತ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಡವಿಬಿದ್ದರೆ

ಮಲ, ಮುಳ್ಳು, ಜಗಿದುಗುಳಿದ ಪರಾಗುಗಳ ಮಜ್ಜನ ನಮಗೆ

ಬಿಡಿಸಲಾಗದಂತಿರುವ ಮಡಿ, ಸೂತಕಗಳೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗಷ್ಟೆ

ಮುಂದೆ ಮುಂದೆಯೇ ಸಾಗಿ ದಾರಿ ತೋರುವ ನಮಗೆ

ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳಲು ಇದ್ದೇಯಿದೆ ಭರವಸೆಯ ಮಳೆಯ ತೀರ್ಥ

ಚಪ್ಪಲಿಗಳು ನಾವು ಎಂದೆಂದೂ ಬಹಿಷ್ಕೃತರು

ಮಸೀದಿ ಮಂದಿರ ಇಗರ್ಜಿಗಳಿಗೂ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು

ಇತಿಹಾಸದ ಚರ್ಮ ಸುಲಿದು ಒಣಗಿಸಿ ನಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿ

ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿರದ ಊರ ನೀರೇ ಮುಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವಾಗ

ಊರ ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆಯೆಲ್ಲ ಚಕ್ರಗಳಿಗೇ ಮೀಸಲೆಂದು ಷರಾ ಬರೆದಿರುವಾಗ

ಬೇಲಿ ಬದಿಯ ಹುಲ್ಲು ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆ

ಎಡವಿ ನಜ್ಜುಗುಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಬ್ಬೆರಳುಗಳೇ

ಹೀಗೆ ಮರೆಯಬಹುದೇ ನಮ್ಮ?

ನಮ್ಮ ಉಂಗುಷ್ಟದ ಕೊರಳ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿದರೂ

ನಿಮ್ಮ ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ನಮ್ಮ?

ನಮ್ಮ ತಿನ್ನುವ ಹಸಿದ ನರಪೇತಲ ನಾಯಿಗಳೇ

ನಿಮಗೆ ಶರಣು.

RED INK

When we were in School,
we were writing questions in red ink,
answers in blue or black.

Now,
to attract the readers,
to pierce into their eyes,
answers should be in red ink;
Red!

Our questions must also be in red.
No matter by which they answer;
blue or black or green...
Our Red Eyes interpret it.

**
-kajooru sathish 

MOTHER

My mother is a desert
A Cactus flower upon the sun's spit.


She drinks the sun
To pervade the humidity
Over my glowing heap of sand.

Her Eye to collect the Rain
When cries-green tears
Upon the chest of the Globe.

She ties the night to her eyes
Moon to taste her sweat
And to enjoy the dance of her nerves.

She-a musician in her heart
A vacuum lives to guard around it.

My mother-a desert
To blossom every grain of sand.
**
-Kajooru sathish.

YOU CAN LIVE WITH ME ,NOW

I break my ribs
And make a cage.
You can fly around it.

I rub my palm
And make a polished canvas.
You can draw your own lines of liberty,there.

I filter my reddishness from the eye
And create a red flower.
You can keep it on your tress of hair.

I squeeze my outer skin
And keep it under the sun,to dry,to lose the lust.
You can embrace it with all your gentle love.

I shave my thorny moustache and beard
And make a plough land.
You can work without any wounds,there.

I will become a girl
You can live with me,now!
**

-Kajooru sathish.