Monday, May 2, 2016

ಒಂಟಿ

ಪಾದವೂರಲು ನೆಲ ನೀಡಿದೆ
ಉಸಿರಾಡಲು ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಿದೆ
ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಕನಸ ನೀಡಿದೆ
ಅದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು
ಮೈಯ ಸಂಜೆಗಳಿಂದ ಬಿಸಿಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು
ಶಿಶಿರಕ್ಕೆ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಹಾರುವುದು.

ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನಷ್ಟೇ ದೂರ
ಈ ಯಮುನೆಯ ಸೀಳಿ ದಾಟಲು
ಈ ಆಕಾಶ ಸುಮ್ಮನೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿದರೆ ಸಾಕು
ವಸಂತಕ್ಕೆ ಬೆರಳು ಚಾಚಲು

ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಸಿ ಮಲಗಲು
ನಾನಿನ್ನು ಆಕಾಶವ ನೇಯುತ್ತೇನೆ
ನಿನ್ನ ಉಸಿರನ್ನೂದಿ ಉಬ್ಬಿಸಿದ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ.
*

ಮಲಯಾಳಂ ಮೂಲ- ಹನಿ ಭಾಸ್ಕರನ್

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ- ಕಾಜೂರು ಸತೀಶ್

No comments:

Post a Comment

ಎಂ ಆರ್ ಕಮಲ ಅವರ ಮಾರಿಬಿಡಿ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಕುರಿತು

ಮಾರಿಬಿಡಿ ಇದು ಎಂ. ಆರ್. ಕಮಲ ಅವರ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಕವನ ಸಂಕಲನ. ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಈ ಕಾಲದ ತಲ್ಲಣ ಗಳಿವು. ಸಂಕಲನವು ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಈ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಯುಗದಲ್ಲಿ ...